لقمه حرام و قلب کودک ما

یک عامل بسیار مهم در نگاه برخی از والدین مظلوم شناخته شده و آن طور که باید نسبت به آن توجه ویژه نمی شود.
اسلام نوع شیر را در کیفیت پرورش کودک مؤثر می داند . از این رو توصیه می کند که در موقع انتخاب همسر که مادر آینده فرزندتان خواهد بود  ، زن عاقل و زیبا و خوش اخلاق و سالم و نیرومند را انتخاب کنید تا فرزندانی زیبا و نیرومند و  هوشمند و خوش اخلاق داشته باشید . و ثانیاً تأکید می کند که تا حد امکان کودک از شیر مادر تغذیه شود و ثالثاً می گوید اگر ناچار شدید برای فرزندتان دایه بگیرید دقت کنید عاقل و زیبا و خوش اخلاق و سالم باشد ، چون شیر به هر حال ، در کیفیت پرورش کودک تأثیر دارد .   
علاوه بر آثار تغذیه بعد از تولد می توان به تاثیرات آن در دوران بارداری و حتی پیش از بارداری نیز اشاره نمود . و نه تنها باید به تغذیه کودک دقت نمود بلکه نوع تغذیه پدر ومادر نیز در این امر دخیل است . چنانچه زمان ارتباط پدر ومادر و تولید مثل نیز می تواند در چگونگی احوال فرزند به وجود آمده تاثیر گذار باشد . از این رو اسلام تاکید دارد که هنگام شیر دادن به نوزاد، مادر با آرامش و به دور از اضطراب و استرس و در شرایط مناسب قرار گیرد. امروزه ثابت شده که هورمون های حاصل از استرس در بدن مادر می تواند بر محتوای شیر مادر تاثیر گذار باشد . بنابراین بهتر است که در هنگام شیر دادن، موارد زیر رعایت شود: 
حضرت علی علیه‏السلام فرمود: «دقت کنید که چه کسی فرزندان شما را شیر می‏دهد زیرا کودک با همین وضع پرورش می‏یابد.»
1) مادر رو به قبله باشد. 2) در مکان غصبی نباشد. 3) با طهارت و وضو باشد تا فرزند سعادتمند دنیا و آخرت قرار گیرد. شیخ مرتضی انصاری دزفولی، صاحب کتاب‏های «رسائل» و «مکاسب» که جزء درس‏های حوزه‏های علمیه می‏باشند، از علما و مراجع برجسته‏ی شیعه بود و مادرش دانشمند و اهل زهد و تقوی بود. روزی به مادرش گفتند: فرزندت به درجه‏ی عالی از علم و تقوی رسیده است. مادرش در پاسخ گفت: من در انتظار آن بودم که فرزندم ترقّی بیشتری داشته باشد زیرا من به او شیر ندادم مگر آنکه با وضو بودم و حتی در شب‏های سرد زمستان، بدون وضو او را شیر ندادم.  
4) زبانش مدام در حال ذکر و تلاوت قرآن و دعا باشد و از سخن‏چینی و غیبت به طور جدّی پرهیز و دوری کند. 5) شیر مادر باید از راه پاک و حلال باشد و هر لقمه‏ای را نخورد . به طور مثال، اسب، حیوان باهوشی است. این حیوان هنگامی که در حالت گرسنگی در چراگاه رها می‏شود یا علوفه‏ های سبز و تازه جلوی او گذاشته می‏شود، اول آنها را بو می‏کند، اگر سالم، بی‏ضرر و بی‏خطر بود و دارای سمّ نبود آنها را می‏خورد و گرنه هرگز فریب ظاهر غذا را نمی‏خورد و این عمل برای هر لقمه‏ای تکرار می‏شود. 
لذا رسالت پدران در این زمینه سنگین است و زن و فرزند امانت الهی هستند که باید به سلامت روحی و معنوی آنان توجه جدّی شود و پدران دقت کنند که در قیامت، از کسانی نباشند که به عنوان خیانت در امانت معرفی شده و در عذاب الهی گرفتار آیند. پدران باید در کسب حلال دقت کنند و از مال حرام یا مخلوط به حرام پرهیز کنند و برای پاک نمودن اموال‏شان، یک روز را به عنوان «سال خمسی» تعیین نمایند.
 مادران هرگز به شوهران خود اجازه ندهند که لقمه‏ی حرام وارد زندگی‏شان شود زیرا لقمه‏ی حرام، سبب انحراف انسان از مسیر رسیدن به خداوند می‏گردد. از همین‏رو، حضرت امام حسین علیه‏السلام در کربلا فرمود: «زینب جان! علت اینکه دشمنان حرف‏هایم را نمی‏پذیرند آن است که شکم‏هایشان پر از حرام شده است.» از این کلام نورانی معلوم می‏شود که خوردن حرام، انسان را تا سر حدّ کشتن اولیاء الله پیش می‏برد. بنابراین مواظب لقمه ‏های خود و فرزندان خود باشیم.
امام باقر علیه السلام فرمود : برای شیر دادن فرزندتان از زنان پاکیزه ( با دایم الوضو ) استفاده کنید ، زیرا شیر سرایت دهنده است
قرآن کریم نیز سفارش نموده: ای کسانی که ایمان آورده‏اید از رزق و روزی پاک و حلال بخورید. بقره ، 168  .   
اگر لقمه، حلال و پاکیزه باشد، ثمره و نتیجه‏اش لطافت قلب و تقویت آثار روحانی، معنوی و الهی است ولی اگر لقمه ‏ی انسان از حرام باشد، نتیجه و ثمره‏اش قساوت قلب و میل و گرایش به دنیا، شهوات، امور پست و شیطانی و محرومیت از معنویات و سعادت اخروی خواهد بود.