پیشگیرى از زمینه هاى تحریک جنسى
برخلاف این تصوّر که کودک تا زمان بلوغ ، از میل جنسى ، بى بهره است و هر رفتارى که در برابر او داشته باشند، تأثیرى در او نخواهد داشت ، غریزه جنسى از ابتداى تولّد ، در وجود انسان وجود دارد. کودکان هم تحریک مى شوند و حتّى طبق نظر دانشمندان ، به «اُرگاسم (اوج لذّت جنسى) » هم مى رسند. اُرگاسم ، در بچّه ها هم رخ مى دهد و ممکن است کاملاً لذت بخش باشد. البته این لذّت بخشى در کودکان ، با انزال ، همراه نیست . مکانیسم نعوظ و اُرگاسم در کودکان ، با آنچه در افراد بالغ وجود دارد ، یکسان است. نزدیکى براى بچّه ها امکان پذیر است ؛ ولى غالباً مهارتى در این کار ندارند و نعوظ هایشان چندان پایدار نیست.
گرچه میل جنسى از ابتداى تولّد ، در کودکان وجود دارد ، امّا هدف و مقصد آن ، نزد آنها مشخّص نیست و تا زمان بلوغ (اگر مسیر رشد ، بدون تحریکات پیموده شود) ، آشکار و سازمان یافته مى شود.
اگر چه غریزه جنسى کودک در آغاز ، متوجّه عمل جنسى یا لذّت جنسى نیست و باید یک سیر رشدى و تحوّلى را بپیماید تا در زمان بلوغ ، رشد آن کامل شود و فرد ، به یک رشد جنسىِ قابل قبول برسد ، امّا روان شناسان ، نظر دارند که تحریک پیش از موعد این غریزه، کودک را زودتر از وقت مناسب ، نسبت به آن ، هشیار مى کند و آن گاه ضربات جبران ناپذیرى به او وارد مى شود.
با توجّه به پیامدهاى نامناسب تحریک جنسى کودکان و بلوغ زودرس آنها،والدین باید از روش هاى پیشگیرى از انحراف کودکان ، آگاهى یابند. این روش ها عبارت اند از :
اگر کودک، در سنینى باشد که آمیزش والدین را درک نمى کند و یا در خواب است و نسبت به رفتارهاى والدین هوشیارى ندارد، از آن جا که کودک ، تحت تأثیر عوامل محیطى قرار مى گیرد و گفته ها، نَفَس ها و حرکت هاى والدین، در روان او ـ بدون آن که خود او متوجّه باشد ـ اثر مى گذارد ، از این رو ، احتمال دارد زمینه هاى روانى براى انحراف جنسى در او پدید آید که اگر در آینده ، با عوامل دیگر تقویت شود، اثر انحراف ، قطعیّت پیدا مى کند وگر نه، آن اثر احتمالى، مترتّب نمى شود ؛ ولى اگر کودک ، به سن تمییز رسیده و صداى نفس ها و گفته هاى والدین را مى شنود و حرکات آنها را در هنگام آمیزش مشاهده مى نماید، اثر انحراف جنسى ، به طور قطع ، مترتّب مى شود، همان طور که در حدیث دوم ، به آن تصریح شده است.
از آن جا که توجّه فرزند به لباس خواب و یا وضعیت خاص والدین در رخت خواب، ذهن او را درگیر مى کند و زمینه تحریکات جنسى را فراهم مى سازد، خداوند ، دستور داده که کودکان باید هنگام ورود به اتاق پدر و مادر، از آنها اجازه بگیرند :
ج ـ خوددارى از لُخت شدن در برابر کودکان یا لُخت کردن آنها
لخت شدن در برابر کودکان ، از دو جهت ، تأثیر نامطلوبى بر آنها دارد : از یک طرف ، حیاى آنها را از بین مى برد و از طرف ، دیگر باعث تحریک جنسى کودکان مى شود. این مسئله ، در مورد لخت کردن کودکان و دیدن عورت آنها نیز مطرح است.
از جمله روش هاى پیشگیرى از انحراف جنسى کودکان، خوددارى از دست زدن به عورت آنهاست. امام على علیه السلام با اشاره به این که تحریک پذیرى جنسى بچّه ، از شش سالگى به بعد بیشتر است و دستمالى کردن عورت کودک، زمینه انحراف جنسى را فراهم مى سازد، متخصصان، در مورد تبدیل شدن عمل دست زدن آلت کودک ، به استمنا چنین توضیح مى دهد : گاهى پزشکان ناشى و پرستارها (غافل از عوارض روانى عملکردشان) براى آرام کردن کودکان ، با آلت آنها بازى مى کنند و چه بسا که این کار را براى ارضاى تمایلات جنسى خویش انجام دهند. کودک ، که از این رفتار ، لذّت وافر مى برد ، رام مى شود و خاموش مى ماند و بعدها مایل است که این عمل ، با او تکرار شود ؛ ولى اگر کسى با او چنین نکرد، خودش به انجام دادن آن اقدام مى کند . این شیوه ، نه تنها از جانب پزشکان و پرستاران ، بلکه گاه به دست مادر، خواهر و یا دیگران انجام مى شود.
ه ـ خوددارى از بوسیدن و در آغوش گرفتن کودکان نامحرم ، پس از سن معیّن
على رغم این که در اسلام به محبّت کردن، نوازش کردن و بوسیدن بچّه ها سفارش شده ، امّا این رفتار ، پس از سن معیّن ، از سوى افراد نامحرم منع مى شود. با این که در هیچ روایتى ندیده ایم که دختربچّه ها پیش از سن بلوغ ، به حجاب و پوشش مخصوص وادار شده باشند ، یا روایتى که حضور دختربچّه ها را در برابر مردان یا پسران ، منع کرده باشد ، امّا روابطى مثل : بوسیدن و در آغوش گرفتن آنها از سوى نامحرمان ، منع شده است.
با توجّه به دستورى که در سوره نور ، مبنى بر لزوم اجازه گرفتن کودکان براى ورود به اتاق والدین آمده، طبیعتاً خوابیدن کودکان ، در بستر والدین نیز روا نیست
ز ـ جلوگیرى از بازى هاى جنسى
کودکان ، به دلیل کنجکاوى براى شناخت دنیاى اطراف خود ، به جستجو در هر چیزى مى پردازند. از جمله مى خواهند بدن را کشف کنند. در این جستجوهاست که با اندام تناسلى خود آشنا مى شوند و سپس کنجکاوانه ، مى خواهند بدانند که آیا دیگر کودکان نیز همین گونه هستند یا خیر؟ لذا به بازى هایى نظیر : دکتربازى و مامان بازى روى مى آورند که در این بازى ها سعى مى کنند از چگونگى اندام هاى یکدیگر آگاه شوند.
ح ـ بازى نکردن با آلت تناسلى خود
