احتمال این که به تازگی منزل یکی از نزدیکان یا خودرو امر به سرقت رفته و فرزند شما از این رخداد گاه شده است، وجود دارد.این امکان نیز هست که در جمع همسالان از دزد و دزدی های منازل و کودکان سخن به میان آمده و او شنیده است.
خوشبختانه این گونه ترس ها – اگر برخورد والدین سنجیده باشد چندان دوامی ندارد و با فراموشی منشأ ترس، خود ترس نیز از بین می رود.
چند توصیه
1- به ترس کودک، حساسیت و توجه فراوان نشان ندهید. توجه بیش از حد شما این پیام را به او می دهد که ترسش واقعی است.
2- با همسر یا همسایگان و دوستان، دربارة دزدی منازل در حضور کودک سخن نگویید.
3- مراقبت بیش از حد از او را کم کنید. مراقبت افراطی، پیام آور ناامنی دنیا است.
4- از دیگران با بی اعتمادی سخن نگویید و فرزندتان را از ملیت یا قشر خاصی نترسانید. به او القا کنید که بیشتر مردم مهربانند و فقط اندکی به کارهای خلاف از جمله دزدی دست میزنند.
5- توجخ فراوان به مسائل امنیتی پیش از مسافرت (وارسی افراطی قفل ها، روشن گذاشتن لامپ ها، سپردن منزل به همسایه ها و ...) در حضور کودک، برترس او از دزد می افزاید. در عین حال که توجه به به مسائل امنیتی خوب است، توجه افراطی به ویژه در حضور کودک مطلوب نیست.
6- از بردن نشریات مربوط به حوادث و اخبار دزدی و جنایت به منزل بپرهیزید یا دست کم از دید کودک پنهان دارید.
7- برای آرامش او، به طور غیر مستقیم (نه به این جهت که او از دزد می ترسد)، حافظ های پنجره ها را محکم کنید. دانستن نشانی و شماره تلفن منزل خود یا داشتن شماره تلفن همسایه یا برخی نزدیکان، آرامش خاطر او را بیشتر می کند.
برگرفته از سخنان استاد دهنوی
