با پیشرفت تکنولوژی های نوین افراد جامعه هم به کلی تغییر کرده اند. کودکان نسل جدید هوشمندانه تر از کودکان نسل های پیش عمل می کنند اما نکته ی حائز اهمیت این است که این کودکان از دیرباز همانند ضبط صوت و عکاسی بوده اند یعنی از تک تک دقایق زندگی خودشان، حرکات، رفتارهای والدین و اطرافیانشان عکس می گیرند، تمامی حرکات در ذهن آنان حک می شود پس در این حالت باید اطرافیان حواسشان بیشتر به کودکان و روش های تربیتی باشد تا مبادا نکات نادرست به جای درست در ذهن این کودکان معصوم شکل گیرد.
کودکان از بدو تولد رشته محبت و علاقه ای عمیق میان خود و والدینشان احساس می کنند. این فرشته های کوچک به مانند عکاسان حرفه ای از لحظه لحظه زندگی والدینشان عکسبرداری می کنند و در حافظه خود ذخیره می کنند.
متناسب با گفتارتان با کودک رفتار کنید
یکی از شیوه های مهم تربیتی کودک یادگیری اصول، مفاهیم و اخلاقیات در حوزه فرزند پروری است که بهترین کانون برای تحقق این امر خانواده است. در این خصوص الگوهای رفتاری والدین مورد توجه خاص است که باید متناسب با آنچه که به فرزندانشان می گویند، انجام شود چراکه عمدتاً ما کارها را بیشتر از آنکه در حرف بیاموزیم درعمل یاد می گیریم.
کودکتان را بی اعتنا نکنید
والدین اگر هر آن چه که می گویند را به شکل عملی در رفتار در بیاورند، قطع به یقین مفید و موثر است ولی اگر بین گفتار و رفتار تناقض، تضاد و تفاوت باشد، آنگاه تمام گفتار والدین زیر سوال می رود. کودکان دیگر به گفتار والدین خود اعتنایی ندارند چون آنچه که آنها را تحت تاثیر قرار می دهد رفتار پدر و مادرشان است، پس در گام اول لازم است، والدین مدل تربیتی داشته باشند.
شعاردادن ممنوع
گاهی شعارهای اخلاقی داده می شود که در رفتار برعکس آن مشاهده می شود که کودک را با تضاد مواجه می کند، در این حالت معمولاً کودک این جمله را به والدین خود می گوید” چرا خودت این کار را انجام دادی”.
والدین به صورت غیر مستقیم به فرزندان خود آموزش می دهند برای نمونه ” وقتی تلفن زنگ می زند و کودک برمی دارد به او می گوییم بگو من نیستم” یعنی در حال یاد دادن دروغگویی به او هستیم.
والدین باید بدانند پایگاه اصلی شکل گیری خانواده است و اگر شعارهای آنان منتهی به عمل نشود اثری ندارد.
واماندگی کودکان
اگر بین خود پدر و مادر اختلاف نظر وجود داشته باشد، مشکل دو چندان می شود یعنی مادر چیزی می گوید و پدر چیز دیگری می گوید، مانند حالتی است که آشپز که دو می شود آش یا شور می شود یا بی نمک.
در این شرایط کودک بین انتخاب پدر و مادر وا می ماند. گاهی اوقات نفاق را انتخاب می کند در عین حال این نفاق شخصیت کودک را تحت تاثیر قرار می دهد پس والدین باید مدل تربیتی واحدی را انتخاب کنند.
