تنبلى حالتى است براى فرد که در آن برخلاف همسالانش و همواره کمتر از آنها به کار و فعالیت مىپردازد. و یا حالتى است که در آن آدمى بخاطر آسایش و تنپرورى از انجام دادن متعارف کار و فعالیت خوددارى کرده و از زیربار مسؤولیت شانه خالى مىکند.
در کار مدرسه و کلاس تنبل به کسى مىگویند که عملاً کمکارى دارد، مىتواند درس بخواند و پیشرفت کند ولى در عمل از آن گریزان است. اوقات و فرصت مناسب براى آموزش و فراگیرى دارد ولى آن را بیهوده و به بطالت مىگذراند.
حتى برخى از معلمان و مربیان در داورى راجع به کار و فعالیتش مىگویند او کسى است که قادر به کار و فعالیت است ولى در عمل بخاطر سوءنیٌت و یا انتقام و زمانى هم عدم عاقبتاندیشى تن به کار و فعالیت نمىدهد.
ولى فعلاً این نکته را متذکر مىشویم که میل به تنبلى و تنپرورى در همه افراد وجود دارد ولى عدهاى در شرایط و القاآت و نیز قدرت درک و اراده بر آن فائق مىآیند و عدهاى دیگر بدان تن در مىدهند و در کل عده آنها چندان زیاد نیست شاید در کل یک مدرسه به حدود سهدرصد نرسد
