باغبانی در دنیای کوچک کودکان

یکی از آسانترین راههای ارتباط­ کودکان با طبیعت، باغبانی است. کودکانی که از نخستین سالهای زندگی شان شاهد باغبانی پدر و مادرشان بوده­اند یا خود به باغبانی ­پرداخته­اند از سلامت روانی بالاتری برخوردار بوده ودر بزرگسالی نیز ارتباط مثبت­تری با محیط برقرار می­کنند.

کودکان شهرهای بزرگ که در آپارتمانها و برج­ها ساکن هستند فضای کافی برای داشتن یک باغچه شخصی ندارند. متخصصان روانشناسی توصیه می­کنند در این محیط­ها حتما والدین گلدانها یا باغچه های
گلدانی برای کودکان تهیه کرده تا آنان نیز با رشد طبیعی گیاهان آشنا شوند.یکی ازمتخصصین روانشناسی می­گوید: بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا ،به دنبال معضل کمبود باغچه و فضای طبیعی شهری، مدارس باغبانی را برای کودکان ترتیب داده­اند. دانش آموزان این مدارس از سنین بالای 5 سالگی ، باغبانی کردن و رسیدن به امورباغچه را یاد می­گیرند .این کودکان یاد می­گیرندکه چگونه یک باغچه شخصی برای خودداشته و چگونه از آن مراقبت کنند . کودکان با این کار علاوه بر اینکه بسیاری از مهارتهای باغبانی مثل نگهداری از گیاه، آماده کردن زمین، آبیاری و... را یاد می­گیرند ، دانش تغذیه­ای شان بالاتر رفته و ذوق هنری­شان نیز افزایش پیدا می­کند.

وی می­افزاید نتایج تحقیقات دانشمندان نشان داده است ، کودکان مدارس باغبانی به لحاظ بهداشت روانی در سطح بالاتری به سر برده و مهارتهای بیشتری در زندگی­شان کسب می­کنند. آنها از طریق تجربه دانش زیادی درباره رشد گیاهان به دست آورده و علاوه بر آن احساس مسئولیت بالاتری پیدا کرده و بلوغ فکری­شان نیز بیشتر از سایر دانش آموزان می­شود.