فرزند شما تا یک سالگی نیاز جدی به شما دارد تا دوران دلبستگی را به خوبی بگذراند؛ اما از آن پس، با راهکارهای ذیل از وابستگی او بکاهید و بر استقلالش بیفزایید :
1- جداسازی برای خواب : 12 تا 18 سالگی ماهگی مناسب ترین سن جداسازی کودک برای خواب است (ر.ک : ج 1، ص 101-104) اتاق مستقل، روحیة استقلال را در او ایجاد میکند.
2- واگذاری امور شخصی : کودک از 2 سالگی به بعد مایل است کارهای شخصی اش (غذا خوردن، لباس پوشیدن، به پا کردن کفش و ...) را خود انجام دهد. حتی این میل گاهی در کودکان 6 ماهه هم دیده می شود که دست مادر را کنار می زند تا خود شیشة شیر را بگیرد؛ پس به این میل فطری اش توجه و از آن استفاده کنید.
برای انجام امور شخصی کودک، زمان ویژه ای را در نظر بگیرید تا او را هنگام رفتن به میهمانی یا مهد کودک در تنگنا قرار ندهید و دستپاچه نکنید. در صورت ضرورت می توانید از او بخواهید تا برخی کارها (کشیدن زیپ شلوار، بستن دکمه های پیراهن، بستن بند کفشها و ...) را داخل خودرو انجام دهد.
3- بازی : بازی هایی از قبیل خاله بازی یا خانه بازی می تواند استقلال او را تقویت کند؛ زیرا در قالب بازی، زندگی مستقلانه را تمرین می کند.
چند توصیه
أ. از مراقبت شدید کودک خود بپرهیزید.
ب. در ناسازگاری های او با خواهر و برادر دخالت نکنید.
ج. مو، بلوز و یقة او را صاف نکنید.
د. اگر کسی از فرزند شما مطلبی را می پرسد، به جای او پاسخ ندهید.
امور پیش گفته، استقلال کودک را به خطر می اندازد.
