کمرویی

فرزندم در دبستان خجالت می کشد و به جهت کمرویی، در فعالیت های گروهی شرکت نمی‌کند. علل کمرویی و راه های درمان آن چیست ؟

ج : کمرویی، یکی از مشکلات جدی برخی کودکان و نوجوانان است و اگر درمان نشود، به نوعی بیماری روانی (معلولیت اجتماعی) تبدیل خواهد شد. یکی از مهم ترین عوامل شکوفا نشدن استعدادهای کودکان و نوجوانان، کمرویی است.

علل

1- انتقال از والدین : بر خلاف تصور برخی که کمرویی، ارثی است، این گونه نیست؛ بلکه در واقع از والدین به کودک «منتقل» می شود. به والدین کمرو توصیه می کنم برای جلوگیری از این انتقال، با تمرین و تلقین، خود را وارد صحنه های گوناگون کنند و از کمرویی بپرهیزند.

2- سختگیری بیش از حد : وقتی در ادب، نظم، عبادت، تحصیل و ... بسیار سخت بگیرید، فرزندتان دچار کمرویی می شود؛ زیرا همیشه او را وا داشته اید که کارها را به بهترین شکل انجام دهد، و اکنون از این می ترسد که اگر وارد فعالیتی گروهی شود و به کاری دست زند نتواند آن را به بهترین وجه انجام دهد؛ بدین جهت وارد گروه نمی شود و از انجام فعالیت‌های گروهی گریزان است. توقع بیش از حد شما از کودک نیز همین مشکل را ایجاد می کند.

3- القائات نادرست : متاسفانه گاهی در جامعه و به ویژه در مدارس، کمرویی با ادب اشتباه می شود و کودک کمرو را بدین جهت که سخن نمی گوید و آزاری ندارد، با ادب می خوانند و با این القای نادرست، کمرویی را در او تثبیت می کنند. گاهی کمرویی دختران نیز با حیا اشتباه می شود؛ در حالی که حیا، صفتی بسیار پسندیده است و کمرویی ناپسند شمرده می‌شود و حیا و اجتماعی بودن برای دختران قابل جمع است.

راه های درمان

أ. فشترها و سخت گیری ها را کم کنید و به فرزندتان آزادی نسبی بدهید.

ب. اگر فرزند شما اشتباهی کرد، با روی گشاده آن اشتباه را بپذیرید تا از اشتباه کردن نترسد.

ج. در مهمانی ها و برای امور منزل به او مسوولیت بدهید؛ مسوولیت هایی از قبیل پرسیدن شماره تلفن از مخابرات، پرسش از شهرداری، خرید بلیت از گیشة فروش بلیت و ... .

د. نقاط مثبت او را به ویژه در جمع بگویید.

هـ . ارتباط او را با همسالان عادی و فعال بیشتر کنید.

و. زمینة مشاهدة برنامه هایی نمایشی را برایش فراهم سازید که در آن ها، قهرمان نمایش به رغم کمرویی، به کارهای بزرگ و گروهی دست می زند.

ز. زمینة شرکت او را در برنامه های نمایشی مدرسه و پذیرفتن نقش های سادة بدون کلام (نگهبان) و فعالیت های گروهی فراهم سازید. 

برگرفته از سخنان استاد دهنوی