براساس روایات، هیچ کاری در عالم وجود به اندازه تربیت، ثواب و اجر اخروی ندارد. اگر همة مردم همت خود را صرف تربیت فرزندان نمایند؛ ما جامعه ای سالم خواهیم داشت که زمینه ساز ظهور حضرت حجت (ع) خواهد شد.
ثواب تربیت را در بعضی از روایات بسیار عظیم بر شمرده اند؛ به گونه ای که ارزش یک انسان با ادب و هدایت یک انسان گمراه با ارزش های همة عالم برابری دارد. حضرت علی (ع) در مأموریتی، قبل از رفتن، خدمت پیامبر (ص) رسید؛ پیامبر فرمودند :
«لان یهدی الله بک رجلا واحداً خیر لک من الدنیا و مافیها»؛[1]
]یاعلی![ اگر یک نفر به وسیله تو مسلمان شود و هدایت گردد، بهتر است از دنیا و آنچه در دنیاست.
معاویه بن عمار خدمت امام صادق (ع) عرض کرد : اجر و ثواب کسی از شیعیان که احادیث شما را نقل کند و باعث آرامش دل مردم گردد چه مقدار است ؟ امام صادق (ع) فرمود : مقام این فرد از هزاران عباد بالاتر است. شاید برتری قلم یک عالم بر خون شهدا نیز که در کلام پیامبر (ص) دیده می شود به همین جهت باشد. [2]
«مدد العلماء افضل من دم الشهدا»[3]
فضیلت قلم از خون شهیدان بیشتر است.
تربیت آن قدر اهمیت دارد که از خون شهید بالاتر است؛ چون شهید در اثر تربیت عالمان دینی به این مقام می رسد.
«من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا»[4]
هر که نفسی را حیات بخشد مثل آن است که همه مردم را حیات بخشیده است.
وظیفه منتظران امام عصر (ع) در تربیت نسل حاضر و آینده
در این کتاب به وظایف والدین در امر تربیت نسل حاضر و نسل آینده خواهیم پرداخت. بی شک در جامعه ای که رویکرد آینده نگری حاکم است و هر حرکتی با معیار هماهنگی با نهضت جهانی حضرت ولی عصر (ع) سنجیده می شود؛ تربیتی ارزشی شناخته می شود که در راستای تربیت یاران مخلص برای آن حضرت گام بردارد؛ بنابراین ابتدا باید با تبین ارزشی انتظار، به این پرسش پاسخ دهیم که منتظران واقعی امام زمان (ع) چه کسانی هستند ؟
آنها کسانی هستند که همه همت خود را صرف تربیت فرزندان خود می نمایند. در روایتی از امام معصوم (ع) نقل شده است :
«افضل العباده انتظار الفرج»؛[5]
بالاترین عبادت انتظار فرج است.
آیا به راستی منتظران واقعی امام زمان (ع) خود و خانواده شان را آماده پذیرش آن بزرگوار کرده اند ؟ و نیز آیا انتظار با خاصیت و ارزشمند توجه به تربیت نیست ؟
منتظران واقعی کسانی هستند که در تربیت نسل جوان خود سرمایه گذاری می نمایند. آنها به خوبی می دانند که انسان بی ادب و بی تربیت به درد امام زمان (ع) نمی خورد. کسانی که در رکاب حضرت هستند انسان های خود ساخته اند.
اگر همه توان ها و توانمندی های جامعه در یک جهت قرار گیرد و آن تربیت سالم در مدارس، دانشگاه ها، بازار، کوچه و خیابان باشد، انسان از زندگی در چنین جامعه ای احساس لذت می کند. اگر والدین فرزند خود را خوب تربیت نمایند، نه تنها خود فرزند به خاطر کسب ادب راحت است؛ بلکه اطرافیان او نیز احساس آرامش می کنند. فرد مودب مصدر خیر است. در جامعه منشأ خیر و نیکی است. در واقع والدین با تربیت صحیح فرزندان خود برای امام زمان (ع) کادر سازی کرده اند؛ لذا مهم ترین وظیفه منتظران واقعی آقا امام زمان (ع) توجه کردن به تربیت است.
[1]- منیه المرید، شهید ثانی، ص 10
[2]- معالم الدین فی الاصول، ص 10
[3]- کشف الخفاء، ج 2، ص 200
[4]- مائده : 32.
[5]- بحارالانوار، ج 52، ص 125
