پیدا کردن دوست و همراه در مدرسه مسئله مهمی است با شروع فصل مدرسه خیلی از والدین نگران این موضوع هستند. که فرزندشان با چه کسی ارتباط دوستانه برقرار می کند. برخی از کودکان به طور ذاتی اجتماعی هستند اما برخی دیگر اینگونه نیستند.
نداشتن دوست در سنین کودکی نشانه یک نوع ضعف برای کودکاست؟
خیر: چون در سنین خیلی کم مثلا قبل از دبستان دوستی های کودکان خیلی معنای جدی ای ندارند اما در عین حال اگر کودک خړدسالې، امکان برقراری ارتباط با دیگران را نداشته باشد، نمی تواند بیاموزد که چطور در اجتماع رفتار کند. پس باید به او مهارت های اجتماعی را بیاموزیم و هنگامی که در این مورد مشکلی پیدا کرد به او کمک کنیم.
والدین چگونه می توانند در این راه به فرزندانشان کمک کنند؟
ببینید که زنگ ناهار را چگونه گذرانده و آیا تنها بوده یا دوستی
برای خود یافته است؟ آیا در زنگ تفړیح دوستې برای خود پیدا کرده تا با او بازی کند؟ اگر دوستی داشته، چگونه با هم بازی کرده
اند؟
باید سعی کنند مهارت های لازم دوستیابی را به فرزندانشان اموزش دهند. مثلا اگر کودکی را می بینند که پرخاشگر و عصبانی است به فرزند خود بیاموزند که این رفتار خوب نیست و ممکن است دوستی شما را به هم بزند. کودک باید در کنار همسال خودش احساس شادی وامنیت کند.
وظیفه پدر و مادر هم این است که مراقب رابطه های دوستانه فرزندانشان باشند. در این مورد راه های زیادی وجود دارد مثل اینکه به حرف های فرزندتان در مورد اتفاقاتی که در مدرسه می افتند گوش دهید. به انتخاب فرزندتان احترام بگذارید و دوستان او را به خانه دعوت کنید. سعی کنید با دوستان فرزندتان و والدین آنها آشنا شوید. به هر حال مهم ترین مساله این است که به فرزندتان نشان دهید چگونه می تواند دوست خوبی باشد
ارتباط دوستانه والدین با دیگران چقدر در این مورد به کودک کمک می کند؟
کودک همیشه اولین الگو را در هر زمینه ای از والدین خود میگیرد بنابراین کودک در محیط خانه و از رفتارهای والدینش با دیگران می آموزد که چه برخوردی با دیگران داشته باشد پس اگر کودکی دارید که تازه می خواهد مهارت دوستیابی را بیاموزد و تعاملاتش را بیشتر کند مراقب رفتارهایتان با دیگران باشید تا بتوانید الگوی مناسبی برای کودکانتان باشید. برای مثال می توانید با همسایگان و دوستان خود برخورد مناسبی داشته و جویای حال آنها باشید تا انرژی مثبتی که به دیگران می بخشید هم خودتان را خوشحال کند و هم به فرزندتان باد بدهید که با دیگران با مهربانی برخورد کند.
با قصه گویی و بازی های مختلف چقدر می توانیم مهارت دوستیابی و یک انتخاب درست را به کودک اموزش دهیم؟
بازی و قصه گویی همیشه برای کودک خوب و مفید است. چون یک نوع اموزشی محسوب مې شود. به همین دلیل می توانید ازدو سالگی شروع به خواندن کتاب های قصه با مفهوم و محتوای انسانی، همکاری و همدلی (درک احساسات و عواطف دیگران) برای فرزندتان کنید. با بازی کردن هم می توانید نحوه تعامل و رفتار با دیگران را به زبانی ساده و همراه با شادی و لذت به نمایش بگذارید.
اگر کودکی در یک رابطه دوستانه گروهی با همسالانش آسیب دید چگونه باید با او رفتار کنیم؟
باید به او کمک کنیم. البته در سنین بین 3 تا 6 سالگی کودک ازدوستی های گروهی خیلی درک ندارد و به همین دلیل وظیفه پدر و مادر است که مواظب ابن رابطه باشند تا فرزندشان دچار مشکل نشود. با این حال باید درباره اینکه کودکشان چطور می تواند دوبارہ دوستان زیادی پیدا کند با او صحبت کنند و از او بخواهند اگر خودش هم کاری کرده که دوستانش را ناراحت کرده دیگر آن را تکرار نکند.
کنترل از راه دور اگر فرزند شما جزو آن دسته از کودکان خجالتی است که دوستزیادی ندارد، شاید راهکارهای آین مطلب برای کمک به او مفید باشد بپرسید روز خود را چگونه گذرانده است
اگر فرزند شما به طور ذاتی ساکت و غیر اجتماعی است، شاید پاسخ به این سوال برای کودک شما چندان آسان نباشد، بنابراین بسیار مهم است که با دقت کامل به حرفهای او گوش فرادهید. ببینید که زنگ ناهار را چگونه گذرانده و آیا تنها بوده یا دوستی برای خود یافته است؟ آیا در زنگ تفریح دوستی برای خود پیدا کرده تا با او بازی کند؟ اگر دوستی داشته، چگونه با هم بازی کردہ اند؟
پرورش مهارت های اجتماعی در خانه
اگر کودک شما در ایجاد ارتباط با دیگران مشکل دارد سعی کنید برخی از مهارت های اجتماعی را در خانه با و تمرین کنید. این تمرینات به انها کمک می کنند تا عادت بزنند، به چشمان فردی که با آنها صحبت می کند نگاه و نام او را خطاب کنند.
نمتوانید انتظار داشته باشید تا با صدای بلند حرف بزند و اجتماعی می توانید متوجه شوید. به یاد داشته باشید، شخصیت ادم ها با هم فرق دارند و هیچ کس بهتر از دیگری نیست. در این حالت باید اجازه دهید تا فرزند شما به روش خود با دیگران ارتباط برقرار کند.
به یاد داشته باشید، شخصیت ادم ها با هم فرق دارند و هیچ کس بهتر از دیگری نیست. در این حالت باید اجازه دهید تا فرزند شما به روش خود با دیگران ارتباط برقرار یک قرار بازی از کودکان دیگر دعوت کنید تا برای بازی با فرزند شما به خانه تان بیابند. از میان آنها، کودکانی که از نظر رفتار، اخلاق و علاقه مندی ها بیشتر شبیه فرزند شما هستند را انتخاب کنید.
کنترل از راه دور
دکتر امان الله قرائی مقدم کارشناسں علوم تربیتی۔ عضو ھیات علمی دانشکاه تربیت مدرس در این باره می گوید: گاهی بد نیست بگذاریم خود کودک بعضی چیزها را تجربه کند. مثلا اگر در یک رابطه دوستانه در مدرسه اسیب دید باید تا حدی به او کمک کرد و کمی هم اجازه داد خودش از خودش دفاع کند. نباید به عنوان پدر یا مادر دائم از این هراس داشته باشیم که فرزندمان با چه کسی نشست یا برخاست دارد. می توانیم روابط را کنترل کنیم اما نباید دخالت کنیم چون در این صورت اعتماد به نفس کودک از بین می رود و نمی تواند در آینده در این اجتماع زندگی کند. پیشنهاد می کنم به طور غیرمستقیم مراقب رابطه های دوستانه کودکانتان در مدرسه باشید اما دخالتی در این مورد نکنید و اگر مساله ای هم شما را ناراحت می کند، یا با اولیای مدرسه در میان بگذارید یا ازیک مشاور کمک بگیرید.
