در بخش قبل، تأثیر مسائل و مشکلات اقتصادی را بر کم فرزند آوری بررسی کردیم. اکنون به ادامه دلایل کم فرزند آوری والدین که توسط استاد تراشیون ارائه شده است توجه کنید.
عامل دوم -اشتغال مادران به کار یا تحصیل
چند نکته را باید مورد توجه قرار داد؛
برخی از فعالیت ها یک بخش از زندگی ماست که نباید به تمام زندگی سرایت کند، یا دختر خانم هایی که به بهانه درس دیگر ازدواج نمی کنند، این تحصیلات یک پازل از زندگی ماست و نباید همه زندگی را تحت الشعاع قرار دهد،زیرا سن ازدواج بالا رفته و دیگر از موارد خوب و مناسب خبری نیست و منجر به بروز آسیب های زیادی می شود که در نهایت حسرت و پشیمانی را بدنبال دارد.
باید این موضوع را بپذیریم و باور کنیم که خانمها وارد عرصه اشتغال شده اند و برخی مادران درمشاغلی مانند معلمی، پرستاری و... در حال فعالیت هستند.
اشتغال و تحصیل همزمان با فرزند دار شدن به توانایی های مادران بستگی دارد. نگرش غلطی که بوجود آمده این است که کار در منزل، بی ارزش تلقی می شود و بعضا خود خانم ها می گویند چرا ما باید مدام بپزیم و بشوییم و پوشک بچه عوض کنیم.این نگرش باید اصلاح شود. اگر ما آقایان بدانیم که کار خانم ها در منزل چقدر ارزشمند است هر روز دستانشان را می بوسیم.باید نگاهمان نگاه آخرتی باشد و دنیا را به صورت مزرعه ای بینیم که باید از آن برای آخرت بهره برد.
در روایتی آمده است؛ هر جرعه ای که فرزند از شیر مادر می خورد، خداوند ثواب آزاد کردن یک بنده از نسل اسماعیل را به آن می دهد و بی جهت نیست که می گویند بهشت زیر پای مادران است..
اگر از خانمی پرسیدند که شغل شما چیست نگوید معلم هستم و در خانه هم یک کارهایی می کنم، بلکه ابتدا مدال طلای خانه داری را بر گردن بیندازد و بگوید؛ من خانه دار هستم و در کنارش معلمی هم می کنم. این نگرش بسیار مهم است. اساس و محوریت داخل خانه است و فرزند و تربیت فرزند بسیار مهم است. کار بیرون از خانه نباید به تربیت فرزند صدمه بزند..
گاهی نیز مادرانی هستند که خانه دارند اما بدلیل ناآگاهی از مسائل تربیتی، در تربیت فرزندشان دچار مشکل می شوند.از این موضوع نباید اینگونه برداشت کنیم که چون این مادر که خانه دار است نتوانسته فرزندش را خوب تربیت کند، پس کار بیرون از منزل برای خانم ها خوب است!
قسمت دوم
اشتغال مادران به کار یا تحصیل
سؤالی که اکنون مطرح می شود این است که آیا حضور کمرنگ مادران درخانه برای تربیت فرزندان آسیب زاست؟
بله صد درصد آسیب زاست. یکی از والدین حتما باید در خانه و در کنار فرزندان حضور پر رنگ داشته باشد..
مقام معظم رهبری در جایی فرمودند ؛ ما با اشتغال بانوان مخالف نیستیم ولی با دو شرط، اول اینکه؛ به خانواده آسیب نرساند و دوم اینکه اختلاط با نامحرم وجود نداشته باشد. درجایی دیگر هم فرمودند؛ اشتغال زن در خارج از منزل نباید بعنوان یک ارزش معرفی شود.
حوصله و بردباری مادران ، یکی از ابزار های تربیت است.فرزندان به مادری شاد و بانشاط نیاز دارند در حالی که یکی از تبعات کار خارج از منزل، خستگی و کم حوصلگی مادران است.
در بحث تربیت؛
1- مادری که تمام وقت و انرژی اش را در بیرون از خانه صرف نکند و آن را در امر تربتی به کار گیرد، موفق است.
2- والدین باید بدانند که فرزندان فقط به تغذیه نیاز ندارند بلکه باید در کنارشان باشند، برایشان برنامه ریزی کنند و قدم به قدم راهنمایی شان نمایند.
3- به روز بودن والدین،یکی از ارکان مهم تربیت است، که نیاز به مطالعه و کلاسهای مشاوره دارد.مادران شاغل، حتما باید مطالعه داشته باشند.
4- برخی از والدین به دلیل شاغل بودن و عدم حضور در منزل و برای جلوگیری از اعتراض فرزندان، امتیازات بی دلیل و گاها منفی به آنها می دهند که منجر به زیاده خواه بارآمدن فرزند می شود.لذا باید از دادن پوئن ها و امتیازهای بی جا خودداری شود.
5- محوریت و اولویت اصلی، داخل خانه است.بنابراین این نگرش اشتباه که کار بیرون از منزل اولویت دارد و در صورتی که وقت وجود داشته باشد به کار منزل و تربیت فرزند هم رسیدگی خواهد شد، باید اصلاح شود زیرا عدم صرف زمان کافی برای تربیت فرزند، صدمات جدی در پی خواهد داشت.
